# 1 : ละครเวทีเรื่อง Hakana ~Itoshi No Hakana~
-- การเตรียมตัวสำหรับละครเวทีจริงๆจังๆเรื่องแรกเป็นยังไงบ้าง
ปกติแล้วการเตรียมการทำละครเวทีต้องใช้เวลาประมาณหนึ่งเดือนค่ะ แต่คราวนี้เรามีเวลาไม่ถึงหนึ่งเดือน แถมการซ้อมโดยนักแสดงทั้งหมดมาพร้อมกันนั้นแทบจะไม่มีเลย เพราะว่าทุกท่านติดงานอื่นกันด้วย ลำบากพอควรค่ะ เวลาซ้อมเราก็มักจะใช้ตัวแสดงแทนไป
-- พรุ่งนี้ก็จะเป็นรอบเปิดการแสดงแล้ว รู้สึกยังไงบ้าง
เวทีที่เมจิสะกว้างมากจนทำให้กังวลว่าสื่อสารได้ดีรึเปล่า แต่ก็ตื่นเต้นกับการแสดงนะคะ แล้วห้องซ้อมก็เล็กกว่าโรงละครที่ใช้แสดงจริงมาก หวังว่าผ่านรอบแรกไปได้อย่างดีค่ะ
-- ฝึกซ้อมเรื่องการเคลื่อนไหวบนเวทีมาบ้างไหม
มีอาจารย์สอนเรื่องการเดินเหินเวลาใส่กิโมโนค่ะ ท่านจะมาดูเวลาซ้อมและให้คำแนะนำ ปกติใส่ชุดธรรมดาเล่นละครเวทีค่ะเพราะฉะนั้นคราวนี้จึงเป็นอะไรที่น่าสนุกมากๆเลย
-- เกี่ยวกับนักแสดงร่วม มีท่านไหนที่กังวลเรื่องการแสดงร่วมกันไหม
รู้สึกตื่นเต้นมากกว่าที่จะกังวลนะคะ อย่างมัตสึซาว่าซังเล่นเป็นกระเทย เป็นตัวชูโรงได้อย่างดีค่ะ ขนาดเวลาซ้อมยังขำได้ขนาดนั้น เวลาแสดงจริงคงต้องสนุกแน่ๆเลยค่ะ
-- ควรจะจับตาดูส่วนไหนของละครเวทีบ้าง โดยเฉพาะสำหรับผู้ชมที่เป็นผู้หญิง
เนื้อเรื่องหลักเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับความรักอันบริสุทธิ์ค่ะ บทของโอกุจิซังนั้นเป็นผู้ชายที่ใช้ไม่ได้ แต่บทฮาคานะของฉันก็ยังคงรักและติดตามเค้าไปค่ะ แน่นอนว่ารักในฐานะผู้ให้กำเนิด แล้วก็ในฐานะคนรักด้วย คิดว่าคุณผู้หญิงน่าจะเข้าถึงได้ไม่ยากค่ะ
-- ความรักที่บริสุทธิ์เนี่ย ถึงจะเศร้าแต่ก็รุนแรงเหมือนกันนะ คิดว่าในโลกแห่งความจริงมีผู้หญิงอย่างฮาคานะอยู่ไหม
คิดว่า ไม่มีค่ะ (หัวเราะ) พวกที่ตามผู้ชายไปทุกเรื่องอย่างไม่มีข้อแม้นั่นคงเป็นผู้หญิงในฝันนะคะ ถ้ามีจริงก็สุดยอดเลย
-- ตกใจมากเลยตอนที่รู้ว่าฟุจิโมโต้ซังจะเล่นบทผู้หญิงทีเกิดจากชิ้นส่วนของศพในสุสาน แล้วต้องถูกผู้ชายกอดเมื่ออายุครบร้อยวันจึงจะมีชีวิตต่อได้ด้วย...ตอนที่ได้รับการติดต่อมา รู้สึกยังไง
ได้อ่านบทตอนที่เล่นละครเวทีเรื่องก่อนอยู่น่ะค่ะ (Ribbon no Kishi) อ่านแล้วมีหลายจุดที่ไม่เข้าใจ เลยได้คุยและค่อยๆคิดไปด้วย เรื่องนี้เป็นละครที่ไม่สามารถเล่นโดยมีภาพลักษณ์ไอดอลอยู่ได้ ตอนนั้นคิดว่าเป็นละครเวทีที่น่าสนใจมากๆและอยากลองเล่นดูค่ะ
-- มีอุปสรรคอะไรในการรับบทบทฮาคานะรึเปล่า
เกิดจากซากศพในร่างของผู้ใหญ่ แต่ข้างในว่างเปล่าไม่รู้อะไรเลยเหมือนเด็กๆ ฉันต้องสื่อชีวิตของเธอตั้งแต่เกิดจนตายภายในเวลาแสดงแค่สามชั่วโมงค่ะ การสื่อว่าเธอค่อยๆโตขึ้นจากเด็กเป็นผู้ใหญ่ แล้วก็ความตกใจเมื่อรู้ว่าตัวเองไม่ใช่มนุษย์เนี่ยยากมากเลย ต้องฝึกเรื่องการเคลื่อนไหวด้วยค่ะ
-- ส่วนไหนบ้างที่ฮาคานะเหมือนกับคุณ
เข้าใจความรู้สึกที่ว่าอยากจะช่วยเหลือคนที่รักน่ะคะ ไม่ว่าใครก็คงจะมีความรู้สึกนี้นะคะ แต่สำหรับฮาคานะแล้วมันเป็นความรู้สึกที่ยิ่งใหญ่มากเลยนะ มากเกินกว่าที่พวกเราจะเข้าถึงได้เลยล่ะ ก็ดูสิคะ ขนาดถูกซ้อม ขนาดตัวเองจะตาย ก็ยังจะตามเค้าไป ถึงเค้าจะฆ่าคนก็ปลอบเค้าว่าไม่เป็นไรแล้วยังรักต่อไปอีก
-- เป็นผู้ชายที่แย่ทีเดียว
แต่เรื่องนี้เคยคุยกับโอกุจังซังนะคะ เค้าบอกว่า บทผมเนี่ยแหล่ะน่าสงสารที่สุดแล้ว (หัวเราะ) เค้าไม่เคยได้รับความรักจากพ่อแม่ มีชีวิตอยู่ได้ด้วยลูกเต๋าและการพนัน พอได้พบกับผู้หญิงชื่อฮาคานะ ทำให้ดวงเรื่องการพนันของเค้าตก ผู้หญิงคนนี้ถ้ากอดเธอก่อนอายุครบร้อยวันเธอจะตาย แต่เธอกลับจะถูกคนอื่นแย่งไป ถึงฮาคานะตายไปแล้วเกิดใหม่เป็นดอกไม้ แต่ตัวผู้ชายคนนี้กลับต้องกลายเป็นยักษ์มารไป เป็นจุดจบที่น่าสงสารมากค่ะ
-- คิดว่าทำไมฮาคานะถึงรักผู้ชายคนนี้ได้อย่างหนักแน่นขนาดนั้น
อาจจะเป็นเพราะฮาคานะรู้จักแต่เค้า เค้าเป็นคนบอกว่าอยากได้ผู้หญิงแบบนี้ แล้วก็เป็นคนที่ให้ความอบอุ่นกับฮาคานะค่ะ ตอนเกิดใหม่ๆเธอรักเค้าเหมือนเป็นพ่อแม่ พอเริ่มโตขึ้นความรักนั้นก็เปลี่ยนไปถึงอยากให้เค้ากอด
-- ตรงนี้นี่เองที่สื่อการแสดงออกมายาก
เพิ่งจะเคยเล่นละครเวทีอย่างจริงจังเป็นครั้งแรก ฉันมีหลายเรื่องที่ไม่รู้ไม่เข้าใจค่ะ มักจะถามมัตสึซาว่าซังว่าตอนนี้เล่นเป็นยังไงคะ แล้วท่านก็จะค่อยๆสอนน่ะค่ะ
-- โอกุจิซังสอนอะไรบ้างไหม
ไม่ได้แนะนำอะไรนะคะ แค่เราจะคุยกันว่า ตรงนี้แสดงยากนะ ทำอย่างนั้นอย่างนี้ดีกว่าไหม อะไรแบบนี้
-- ถึงจะหล่อ แต่ก็ใช้ไม่ได้ (หัวเราะ) เจ้าตัวเค้ารู้สึกอย่างไรกับบทของตัวเองบ้าง
หล่อแต่น่าสงสารนะคะ (หัวเราะ) โอกุจิซังเค้าอ่อนโยนนะคะ ในบทของเค้าจะต้องทำร้ายฮาคานะ มักจะถามตลอดว่าไม่เป็นไรใช่ไหม น่ะค่ะ
-- แสดงร่วมกับ Razor Ramon ทั้งสองคนด้วยนะ HG ซังกับ RG ซังเป็นยังไงบ้าง
ตอนแรกที่รู้ว่าพวกเค้าจะมาเล่น ก็คิดว่า เค้าจะใส่แว่นกันแดดมาเล่นละครมั๊ยน๊า... แต่ว่าไม่เป็นอย่างนั้นหรอกค่ะ เป็นนักแสดงกันจริงๆเลย ละครเวทีเรื่องนี้น่าจะออกมาดีจริงๆค่ะ
# 2 : ฟุจิโมโต้ มิกิ
-- ฝึกฝนร่างกายเพื่อเตรียมเล่นละครเวทียังไงบ้าง
ฉันเล่นฟุตซอลมานานแล้วน่ะค่ะ ก็เลยค่อนข้างมีแรงอยู่บ้าง ช่วงนี้อาศัยการซ้อมละครเพื่อให้อึดขึ้นมากกว่า จริงๆแล้วช่วงนี้เป็นช่วงที่ไขมันในร่างกายน้อยที่สุดเลยค่ะ
-- มองภายนอกก็ดูรูปร่างกระชับขึ้นนะ คิดว่าคงจะเข้าใกล้คน "น่ารักและเท่" อย่างที่เคยอยากเป็นแล้วใช่ไหม
การแสดงคราวนี้ฉันได้เล่นบทโออิรัน เป็นเด็กๆน่ารักๆค่ะ ถ้าทำให้บทนั้นดูสวยและเท่ขึ้นมาได้บ้างก็ดีนะคะ
-- นอกจากการวิ่งแล้ว ออกกำลังยังไงบ้าง
เมื่อก่อนเล่นเกมต่อยมวยด้วยค่ะ ตอนนี้ก็ไปโรงยิมอยู่บ่อยๆ ที่กำลังติดอยู่ตอนนี้คือ Core Rhythm น่ะค่ะ ฉันน่ะเป็นพวกที่ถ้าเริ่มออกกำลังแล้วจะหยุดไม่ได้น่ะ ดูขาดูแขนแล้วก็จะ อ๊ะ กล้ามเนื้อขึ้นแล้ว พอเห็นกล้ามเนื้อขึ้นรูปสวยแล้วจะสนุกดีน่ะค่ะ
-- จบละครเวทีแล้ว จะไปเที่ยวที่ไหนไหม
อยากไปช้อปปิ้งค่ะ เดินเลือกซื้อเสื้อผ้าในเมือง หรือไม่ก็นอนอยู่บ้านค่ะ ช่วงนี้ไม่ได้นอนไม่พอหรอกนะคะ แต่ว่าเหนื่อยทุกวันเลย กลับบ้าน อาบน้ำ ดูทีวีนิดนึงแล้วก็รีบนอนตลอด รู้สึกว่าใช้พลังงานหมดทุกวันเลยค่ะ
-- รู้สึกจะเป็นคนง่ายๆเซอร์ๆตามภาพลักษณ์จริงๆ พอได้สัมภาษณ์แล้วก็รู้สึกอย่างนั้น คิดว่าตัวเองเป็นคนแบบไหน
คงจะเป็นคนง่ายๆไม่มีพิธีรีตรองน่ะค่ะ แต่คงไม่แมนขนาดที่ทุกท่านคิดหรอกนะคะ พอมีคนให้อ้อนน่ะฉันก็อ้อนทุกที มีคนบอกว่าฉันเหมือนลูกคนเล็กจริงๆค่ะ แต่ก็ไม่ใช่พวกที่อ้อนตลอดเวลาขนาดนั้น แค่ช่างพูดช่างคุยค่ะ ช่วงพักต้องคุยตลอดเลย
-- ผู้หญิงแบบไหนที่ตัวเองคิดว่าเยี่ยม และอยากเป็น
อยากจะอายุมากขึ้นแต่ก็คงความสวยไว้ตามวัยน่ะค่ะ ส่วนความคิดอ่าน อยากจะเป็นตัวของตัวเองอย่างฮาคานะได้ก็ดีค่ะ
-- มีใครเป็นตัวอย่างไหม
คุณยายของฉันค่ะ อายุ 85 ปีแล้วท่านยังทาเล็บ แต่งหน้า ดัดผม ดูแลตัวเองเสมอ
-- เอ๊ะ ท่านยังแต่งหน้าอยู่ด้วยเหรอ
ใช่ค่ะ เขียนคิ้ว ทาปากให้สวยเสมอน่ะค่ะ เป็นแบบอย่างที่ดีของการดูแลตัวเองนะคะ แถมยังอารมณ์เย็น ไม่ค่อยโกรธอะไรง่ายๆอีกด้วย
-- นอกจากการตรากตรำทำงานทารุณร่างกายตัวเองแล้วเนี่ย (หัวเราะ) ตอนนี้ชอบทำอะไรบ้าง
ค่ะ ฉันชอบทารุณตัวเอง (หัวเราะ) จริงๆก็รักษาสุขภาพ กินผักให้เยอะขึ้น ฉันเป็นคนที่น้ำหนักค่อยข้างคงที่อยู่แล้ว แต่ว่าคืนก่อนที่จะขึ้นแสดงฉันจะระวังเรื่องอาหารมากเลย แต่ก็ไม่อดอาหารหรอกนะคะ ไปถึงร้านแล้วก็ต้องกินเยอะๆ!
-- ดื่มเหล้าบ้างไหม
ดื่มไม่มากค่ะ แต่ไม่ค่อยดื่มระหว่างมื้ออาหารหรอกนะคะ ตอนทานข้าวน่ะดื่มชาแล้วอร่อยกับอาหารน่ะค่ะ
-- ได้ยินว่าชอบเนื้อย่างมาก
ค่ะ ชอบมากเลย ชอบเมนูแกล้มเหล้านะคะ แต่จะกินกับข้าวแทนที่จะแกล้มกับเหล้าน่ะค่ะ
-- ต่อจากนี้ไป อยากจะทำอะไร
ได้ลองเล่นละครเวทีดูแล้ว อยากจะเริ่มงานการแสดงให้มากขึ้นน่ะค่ะ ต่อจากนี้ไปก็อยากจะลองเรื่องใหม่ๆไปเรื่อยๆ ต้องขอบคุณละครเรื่อง Hakana ที่ให้โอกาสฉันและให้ฉันได้พัฒนาขึ้นด้วยค่ะ
translated by j@nko : http://maki510rules.exteen.com
source: http://juicystyle.blog.ocn.ne.jp/juicy/2008/04/juicystyle_104a.html